به اقتفای ابوالعلا

شعری است منسوب به امیرالمؤمنین علیهالسلام که قبلترها زیاد روی سنگ قبرها مینوشتهاند:

وفدت علی الکریم بغیر زاد

من الحسنات و القلب السلیم

و حمل الزاد أقبح من کل شیء

اذا کان الوفود علی الکریم

ایکاش بهجای سنگ قبرهای پر زرق و برق این روزگار، هنوز آدمها زیر همان سنگهای سادهی کوچک خاک میشدند با چنین نوشتهی معنادار و امیدوارکنندهای؛ یا اگر بهدنبال شعر فارسی میگردیم کاش از پیشنهاد قدما استفاده میکردیم:

وه که هر گه که سبزه در بستان

بدمیدی چه خوش شدی دل من

بگذر ای دوست تا به وقت بهار

سبزه بینی دمیده بر گل من.