در طلب

دارد درِ گوشم میخواند: «مخور غم، مخور غم، نگارا!» گلچهره را دارد میگوید و میگویدش: «مپرس آن نغمهسرا از تو چرا جدا شد» و «مپرس پروانهی تو، بی تو کجا رها شد». چندبار هم تأکید میکند که «مپرس». خلاصه در جریان باشید، اگر گلچهره هنوز دارد غم میخورد یا سؤالات فوقالذکر را میپرسد، تقصیر آقای شجریان نیست....

ادامه مطلب